| تبليغات | X |
|
این وبلاگ جدیدم برای دریافت مطالب زیبا و به روز سیری به این وبلاگ بزنید
به قه د بالای چاوه روانی
له تو لقی نوور و
چطور می تونم عشق تورو ازدلم بیرون بکنم چطور میتونم کوزه ی دلم رو از غم پرکنم یا چشمام رو از نگاه کردن به تو بازدارم نه نه من میخوام با لبخند تو شبم رو به روز برسونم نه نه تو رو نمیتونم از کلبه دلم بیرون کنم هرچی از زندگیم دربدرم کردی بیا تا شهر عشق با هم سفر کنیم
حه زو تاسه م بوهینای گولی بی وه فاییت ناشت و ناردت بوم خه لاتم خوشه ویستی بوو خه لاتت بی وه فایی بوو تو خوا که سم هه ر بو جاری ده ستم بگره و شوشه ی دلم مه شکینه ولامی عیشوه ی ئه سرینم بوبینه یا خو برو واز له حالی زارم بینه که من خنکاوی تامه زروم که من ته نیا به ته مای توم عزیزم یادت میاد اون وقتا که گل سرخ اشتیاق رو هدیه کردم گل بی وفایی رو کاشتی و برام فرستادی هدیه من عشق تو بود هدیه تو بی وفایی تنها کسم.خدا را فقط یک بار دستام رو بگیر شیشه دلم رو نشکن جواب اشکام رو بده که من غرق اشتیاقم که من تنها در انتظارت نشسته ام
داستان غم انگيززندگي اين نيست که انسانها فنا مي شوند اين است که آنان از دوست داشتن باز مي مانند
اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است اکسیر من نه این که مرا شعر تازه نیست من از تو می نویسم و این کیمیا کم است
قول بده خواهي آمد ، اما ... هرگز نيا !!! اگر بيايي ، همه چيز خراب ميشود ... ديگر نميتوانم اينگونه با اشتياق ، به دريا ها و جاده ها خيره شوم ... من خو کرده ام به اين انتظار ... به اين دلتنگي ها و ... اين گريه هاي شبانه ... !!! اگر بيايي ، من چشم به راه ِ چه کسي بمانم؟
فردی در خیابان در حال راه رفتن ،در یک لحظه به یاد می آورد که قرار ملاقات مهمی را فراموش کرده است و آنگاه شروع به دویدن می کند یک نفر دیگر نیز این موضوع برایش اتفاق می افتد او نیز شروع به دویدن می کند مردم نظاره گر این صحنه همه شروع به دویدن می کنند از یکی از آنها می پرسم چه اتفاقی افتاده است ،هما نطور که بر سرعت خود می افزاید می گوید :سد شکسته شده است ،ودر عرض چند دقیقه همه در حال فرار کردن هستند و می خواهند خود را از محلکه نجات دهند .وقتی که آنها متوجه می شوند که هیچ سدی شکسته نشده است احساس حماقت می کنند اما اگر سد شکسته شده بود و آنها با جماعت همرنگی نکرده بودند آیا مرتکب حماقت بیشتری نشده بودند ؟ چندین آزمایش در روان شناسی اجتمایی اشاره به این نکته دارد که نا همرنگ بودن ممکن است مدت ها بعد مورد تمجید و تحسین قرار بگیرد و یا در فیلم و ادبیات به صورت نماد در آیند اما معمولا به هنگام اعمال نا همرنگ ،کسانی که خلاف خواسته ی آنها عمل شده است به آنان احترام نمی گذارند . همانطور که بسیاری از سیاست مداران در زمان خود به ناهماهنگی هایی دست زدند که شامل امتناع ورزیدن از رای دادن ،و کناره گیری از حزب های سیاسی خود که موجب انتخاب آنها شده بودند ،با واکنش آنی بسیاری از اطرافیان و همکاران مواجه شدند اما سال ها بعد جان اف کندی در کتابی تحت عنوان "سیمای شجاعان"آن سیاست مداران را به خاطر شجاعتشان در مقاومت در برابر فشارهای شدید و خود داری از همرنگی ستود . البته هیچ گاه نمی توان ادعا کرد که همرنگی همیشه سازگارانه و نا همرنگی همیشه نا سازگارانه است گاهی موقعیت های اجتناب ناپذیری وجود دارد که همرنگی در آن مصیبت بار و اسفناک است . می توان گروه پیرامون هیتلر را نمونه ای کامل از همرنگی توصیف کرد که در تخطی مجاز نبودند ودر بین آنها بدترین اعمال نیز معقول به نظر می رسد .فقدان سر پیچی و مخالفت نشان دهنده توهمی از اتحاد و یگانگی بود و مانع از این می شد که فرد امکان وجود راه حل های دیگری را به مخیله ی خود راه بدهد . همرنگی را می توان تغییر در رفتار یا عقاید در نتیجه ی اعمال فشار واقعی یا خیالی از طرف فردی دیگر یا گروهی از مردم تعریف کرد . شما داوطلب شده اید که در یک آزمایش مربوط به قضاوت ادراکی شرکت کنید با چهار نفر دیگر وارد اتاق می شوید آزمایشگر خط مستقیمی (خط (x را نشان می دهد ،بعد 3 خط دیگر (الف،ب،ج) را نیز همزمان برای مقایسه با خطx به شما نشان می دهد . وظیفه ی شما این است که قضاوت کنید کدامیک از این 3 خط از نظر طول به x نزدیک تر است ،این قضاوت به نظر شما خیلی ساده می نماید. 4 نفر اول که پاسخ نادرست دادند در استخدام آزماینده بودند و روی یک جواب نادرست توافق کرده بودند ،قضاوت ادراکی بسیار سهل و ساده بود و هنگامی که افراد در معرض فشار گروهی نبودند هیچ گونه اشتباهی مرتکب نشداند. نتیجه ی حاصل ازاین آزمایش را می توان مصداق این ضرب المثل قدیمی ما ایرانیان دانست "خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو " اما امیدوارم سعی کنیم در زندگی روزه ودر مورد انتخابات آینده برای چندمین بار مرتکب این اشتباه نشویم و کاری را انجام بدهیم که از نظر ادراکی درست است . با اقتباس از روان شناسی اجتماعی الیوت ارونسون
گاهی اوقات آنقدر اطرافیانت زیادشده اند و دایره ی ارتباطاتت گسترده که کلافه می شوی ! گاهی اوقات خیلی از آنها یا نه ،یکی دوتا از همین آدم ها ،آدم های اصلی زندگیت می شوند و آنقدر دلبسته ی لبخندشان می شوی که اگر نخندند دنیا برایت تمام می شود . گاهی اوقات نمی دونی کجای دنیاشون قرار گرفتی ! اما می دونی که اونا همه ی دنیای تو شدن! گاهی اوقات دلت از بی معرفتی هاشون می شکنه اما باز هم نمی دونی کجای زندگی شون هستی!؟ گاهی اوقات حس می کنی به بعضی از همون آدمایی که وارد دایره ی گسترده ی ارتباطاتت شدن زیادی فکر می کنی؛ در حالی که اونا تو دنیای خودشونن وتنها وقت های خارج از جلسه ودور از هیاهو وخسته وگرفتشون ماله تو گاهی اوقات اون آدما تنها ناله هاشون ماله تو ،گله هاشون از نرفتن ها، ندیدن ها تنها این هاست که مال تو اما بازم ناراضی نیستی!!!!! اگر تو توی دنیایه اونا نیستی مهم نیست مهم اینه که اونا دنیای تو شدن، تو حتی توی جلسه توی هیاهو وشلوغی های اطرافت وخلاصه توی هر لحظه به فکرشونی غلط یا درستشو شاید کسی نمی دونه اما تو فقط به اونا فکر می کنی به این که الان کجان ؟چی کار می کنن؟ اما اونا وقت فکر کردن به این چیزارو ندارن!! چون اونا توی اون لحظات وقت خالی ندارن، شاید گاهی دلگیر می شی و دلتو می زنی به دریا وبه خاطر دلشوره هات ازشون یادی می کنی اما با جمله های تکراری باز هم، میری توی وقت اضافه این وقت اضافه ها نه زمان دارند و نه مکان اما همه ی آدم های خوب وقت اضافه دارن که واسه تو تعریف نشده است. تو آنقدر غرق اونا هستی که وقت نداری حتی به کارهای روزمره ی خودت برسی اما اونا که مثل تو نیستن زندگیشون برنامه ریزی شده است؛ پس برای همه ی وقت های اضافی زندگی شون به آدم های اضافی مثل تو نیاز دارن!! حالا چی می شه اگه تو یه ذره ،فقط یه ذره ،اضافی باشی ؟آسمون به زمین می آد؟ مگه اونا بیکار بودن که دنیای تو شدن که تو نمی خوای آدم اضافیه وقت اضافشون باشی ... برو بابا حال داری .زندگی خیلی ها توی وقت اضافه است تو هم یکی مثل اونا پس این قدر غر نزن بی خیال یا از زندگیت ببرشون بیرون یا بی خیال شو وتنها تو وقت اضافه هاشون همراهشون باش بدونه این که بدونن دنیای تو شدن ...
|
به قاب پنجره ام كه شك كردم
روزهايي كه بارون مياد هر چند تا دونه بارون جمع كردي دوستم داري
تبسم نگاه تو نشان عشقي آشناست ...! 
پرسيد: بخاطركي زنده هستي؟
